Borowik

W weekend byłyśmy na grzybach poniżej kilka zebranych okazów oraz przydatne informacje o borowiku.
Zbieranie grzybów to idealny czas na spędzenie czasu z rodziną / przyjaciółmi, kontakt z naturą i oszczędność pieniędzy. Dla tego zachęcamy wszystkich do porannego spaceru po lesie z wiklinowym koszyczkiem w ręku ;)

Prawdziwek 

Borowik / prawdziwek

Borowik

Borowik

Systematyka - Rząd

borowikowce

Systematyka - Rodzina

borowikowate

Borowik szlachetny występuje przede wszystkim w lasach iglastych, rzadziej w lasach liściastych. W sprzyjających warunkach może występować pod dębem i bukiem. Kapelusz borowika ma średnicę od 6 do 25 cm, jest gładki i półkolisty, z czasem staje się wypukły. Powierzchnia borowika jest pomarszczona, ale w trakcie deszczu staje się gładka i lepka. Kolor kapelusza jest ciemno- lub czarno-brązowy. Wysokość trzonu borowika kształtuje się od 5 do 20 cm, natomiast jego grubość od 1,5 do 10 cm. Kolor trzonu jest biały, szarobiały lub piaskowy.Borowik jest jednym z najczęściej stosowanych grzybów w kuchni europejskiej. Ze względu na swój aromat polecany jest do sałatek oraz suszenia. Z borowików można sporządzać zupy i sosy grzybowe. Są składnikami bigosu, kapusty z grzybami, uszek do barszczu, pierogów i wielu innych potraw kuchni polskiej. Bardzo cenione są również marynowane borowiki.

Borowik szlachetny nazywany również: prawdziwek, borowik jadalny, grabak, grzyb majowy, grzyb prawdziwy, grzyb sprawiedliwy.

Łatwo pomylić z

Można go łatwo pomylić z goryczakiem żółciowym.

Borowiki są to grzyby, które osiągają olbrzymie rozmiary. Szczególnie znanym jest okaz ważący 6kg.

p jak ... Poziomka

Niedługo rozpocznie się sezon na poziomki. Te rośliny mają mnóstwo różnych właściwości zdrowotnych. Poziomka dla przodków była jednym z niewielu źródeł pożywienia i leczenia, jako między innymi lek na szkorbut, kamienice żółciową, nerkową, przeziębienie. Plemiona indiańskie stosowały ją jako środek wzmacniający organizm, a Hindusi do higieny jamy ustnej. Owoce są niskokaloryczne - 100 g dostarcza 36 kcal. Zawierają witaminę C, K, B1, B2, żelazo, fosfor, siarkę, cynk, potas, wapń, kwas jabłkowy, szczawiowy, winny, chinowy oraz salicylowy. Są bogate w karotenoidy i antocyjany. Liście zawierają garbniki pirokatechinowe, flawonoidy i olejki eteryczne. 

Owoce działają leczniczo na organizm, często wspomagają leczenie i poprawiają kondycję organizmu. Świeże liście poziomki przyłożone na rany powodują przyspieszenie w gojeniu się, a wywar z liści poziomki pomaga zatrzymać biegunkę. Odwar z korzenia poziomki pomaga zwalczyć reumatyzm. Owoce poziomki pomagają przy utrzymaniu zdrowej cery (maseczka zapobiega zmarszczkom, odświeża i wybiela skórę, idealna do cery naczynkowej), zmniejszają poziom cholesterolu, zwalczają owsiki (według zaleceń zielarskich należy rano zjeść około 500 g poziomek i pozostać bez posiłku do południa. Taką kurację należy stosować przez 10 dni), wspomagają pasaż jelitowy, oraz wywołują efekt chłodzący i symulują układ nerwowy. Dzięki soku z poziomek wątroba szybciej regeneruje się, ponieważ pobudza on komórki do regeneracji. 

Poziomki wywołują alergie, dlatego należy stopniowo je wprowadzać do diety, w małych ilościach. Dzieciom nie należy podawać poziomek przed ukończeniem roku. Kobiety podczas ciąży nie powinny ich spożywać. Alergia objawia się to wysypką na skórze oraz obrzękiem języka.

o jak ... Opuncja figowa

Opuncja figowa - znana też pod meksykańską nazwą Nopal, jest tam powszechnie uprawiana i przeznaczana do konsumpcji w różnych postaciach (sałatki, marmolady, likiery). Zawarty w opuncji błonnik oraz inne cenne składniki uzupełniają niedobory ważnych dla zdrowia substancji. Ten owoc zawiera sole mineralne (wapń, potas, magnez, krzem, sód, żelazo, glin, mangan), liczne aminokwasy, witaminy (A, B1, B2, B3, C) oraz węglowodany: głównie wielocukry (pektyny, celuloza, błonnik), których obecność stanowi jeden z podstawowych walorów prozdrowotnych opuncji. Błonnik opuncji wpływa na poziom lipidów i glukozy we krwi oraz masę ciała (spożywanie opuncji przed posiłkami zapewnia uczucie sytości i ogranicza apetyt). Jest to korzystne w przypadku hiperlipidemii, cukrzycy i otyłości. Pektyny opuncji obniżają poziom tzw. „złego cholesterolu” (LDL), odpowiedzialnego za rozwój miażdżycy. 

Owoc wygląda jak średniej wielkości śliwka o kolorze od żółtej do pomarańczowej czy też nawet czerwonawej. Zdarza się że owoc opuncji jest również pokryty kolcami. Opuncja na całym świecie znana jest ze swoich właściwości właśnie odchudzających i nie powoduje demineralizacji organizmu. Krótko mówiąc mimo tego, że opuncja jako taka ma właściwości moczopędne to nie powoduje wyjałowienia organizmu. Tak że spokojnie może być wywar z opuncji elementem diety związanej z odchudzaniem się i w żadnym wypadku nie spowoduje to pojawienia się niepożądanych skutków ubocznych w postaci braków w podstawowych minerałach. Owoc jest naturalnym antyutleniaczem, czyli opóźnia procesy starzenia. 

m jak ... Mango

Kolejnym owocem do prześwietlenia jest mango. Uwielbiany przez wszystkich, wyglądający bardzo apetycznie o rewelacyjnym smaku.

Mango zbiera się tym wcześniej, im dalej ma zostać wysłane - te na półkach naszych sklepów zostały zerwane, gdy były jeszcze twarde. Dojrzały owoc ma wielkość dłoni, czerwoną skórkę pod którą ukrywa się żółty miąższ stanowiący 55% mango. Reszta to olbrzymia, silnie spłaszczone pestka, do której przytwierdzone są włókna. W owocach odmian szlachetnych znajdują się one tylko przy pestce, w przypadku odmian prymitywnych przebiegają przez cały miąższ, co znacznie obniża jego jakość. 

Zapewne wszystkich ucieszy informacja, że mango przedłuża młodość. Jest źródłem dziennej dawki żelaza i zawiera sporo beta-karotenu, naturalnego samoopalacza. Ten owoc jest odpowiedni na tę porę roku, gdy odkrywamy więcej ciała i spędzamy urlop w bikini. Mango zawiera inne właściwości odżywcze – dostarcza błonnik, który reguluje pracę jelit i wspomaga odchudzanie. To drogocenny eliksir młodości: zawiera witaminy C i E, które bronią przed atakiem wolnych rodników. Owoce mango chronią skórę, mózg i mięśnie przed przedwczesnym starzeniem. Pod  grubą skórką kryje się jeszcze mnóstwo innych witamin i mikroelementów: znajdziemy tam witaminę A, B1, B2, PP, potas, magnez, fosfor, wapń, sód . W mango znajdziemy także duże ilości miedzi, która jest niezbędna w procesie powstawania czerwonych krwinek, a jej niedobór prowadzi do niedokrwistości. 

W owocu mango obecny jest również lupeol - składnik, któremu mango zawdzięcza swoje właściwości antyrakowe. Badania przeprowadzone w 2005 r. przez zespół naukowców z University of Wisconsin pod przewodnictwem profesora H. Mukhtara wykazały, że związek ten w warunkach laboratoryjnych powoduje śmierć komórek nowotworowych raka trzustki. Kolejne eksperymenty przyniosły dowody na skuteczność zwalczania lupeolem także ludzkich komórek raka prostaty. Mango to znakomity składnik kosmetyków przeciw starzeniu, który nawilża warstwę rogową, przywraca skórze elastyczność i młodzieńczy wygląd. Ze względu na właściwości nawilżające wyciąg z mango dodaje się do szamponów i odżywek do włosów suchych i zniszczonych, balsamów odżywczych do ciała oraz kremów i toników do cery suchej, podrażnionej i ze skłonnością do pękania naczynek. 

Mango możemy doskonale zastosować do pielęgnacji urody także w warunkach domowych. Z rozgniecionego miąższu zmieszanego z jogurtem naturalnym powstanie wspaniała odżywcza maseczka, którą powinniśmy zaaplikować sobie na twarz na około 20 minut. Mango jest także świetnym tonikiem - wyciśniętym z niego sokiem możemy przetrzeć skórę, aby ją oczyścić.

T jak ... truskawki

Truskawka  jest źródłem witamin, ma ona więcej witaminy C niż cytryna oraz grejpfrut. Dostarcza nam również takie witaminy jak A, B1, B2 i PP, która odpowiada za odpowiednie dotlenienie krwi. Truskawki uzupełniają też niedobory makro- i mikroelementów i dostarczają naszemu ciału zdrowej dawki wapnia, fosforu, żelaza, magnezu i manganu. Truskawki chronią przed anemią, wzmacniają organizm, wpływają odświeżająco na cerę i włosy oraz pomagają w walce z chorobami reumatycznymi i artretycznymi. Kwasy owocowe zawarte w truskawkach zwalczają również substancje rakotwórcze.

l jak ... len

Len - w odmianie spożywczej występuje jako siemię lniane lub olej lniany - stanowi preparat o wielu walorach odżywczych. To cenne źródło aminokwasów, substancji śluzowych, błonnika pokarmowego, mikroelementów, witamin z grupy B, jak również wielu innych niezbędnych dla organizmu składników. Len mielony zawiera śluzy, błonnik pokarmowy, białko, lignany oraz składniki mineralne, witaminy z grupy B i witaminę E. 

Błonnik pokarmowy zawarty w ziarnach lnu, pęcznieje w przewodzie pokarmowym, daje uczucie sytości, przyspiesza ruchy perystaltyczne jelit i ułatwia wypróżnianie. Zmniejsza wchłanianie cholesterolu i pomaga zgubić zbędne kilogramy. Uzupełnienie codziennej diety w substancje śluzowe o właściwościach powlekających i osłaniających przewód pokarmowy szczególnie w przypadku nadmiernego wydzielania soku żołądkowego (nadkwaśność), w stanach podrażnienia błony śluzowej przewodu pokarmowego. Ze względu na zawartość błonnika pokarmowego produkt może być także stosowany w przypadku zaparć i w otyłości.

Nasiona lnu zawierają bardzo dużo oleju, a także związki śluzowe, białkowe oraz kwasy organiczne, jak chociażby kwas askorbinowy, enzymy, sole mineralne – cynk, magnez, żelazo. Olej, który uzyskujemy z nasion lnu, zawiera kwasy tłuszczowe omega-6, fitosterole i witaminę E. Nasiona lnu wykorzystuje się w lecznictwie już od wieków.Len używany jest także przy zapaleniu oskrzeli, chorobie wrzodowej, kaszlu, chorobach skórnych, leczeniu oparzeń i odmrożeń. Świetnie działa na popękany lub łuszczący się naskórek - przyspiesza jego regenerację. Olej lniany jest najzdrowszy na świecie.

Wszystkie składniki występujące w siemieniu lnianym pomagają obniżyć zbyt wysoki poziom cholesterolu. Roślina ta zmniejsza krzepliwość krwi i może pomóc w ochronie serca przed chorobą wieńcową i zawałem.

k jak ... Kalafior

Kalafior jest najmłodszą odmianą warzyw kapustnych. Pochodzi z Cypru, dlatego początkowo nazywano go kapustą cypryjską. Warzywo to, stanowi prawdopodobnie uszlachetnioną formę białego brokuła. Podczas wzrostu wytwarza duży kwiatostan tzw. różę, którego rozgałęzienia, szypuły i pączki kwiatowe są mięsiste i częściowo płonne. Róże mogą być białe, kremowe, zielone. 

Zaliczany jest do cenniejszych warzyw z uwagi na swój skład chemiczny i wartości dietetyczne. Jest smacznym i najłatwiej strawnym warzywem spośród kapustnych, o niskiej wartości kalorycznej (25 Kcal w 100 g kalafiora) oraz niskiej zawartości suchej masy – do 10 %. Warzywo to zawiera m.in.: sód, potas, magnez, wapń, mangan, żelazo, miedź, cynk, fosfor, fluor, chlor, jod, karoteny, witaminy: K, A1, B1, B2, B3, B5, B6, C, E. Poza tym w skład kalafiora wchodzą olejki eteryczne, nadające mu przykry zapach podczas gotowania, w trakcie którego wydziela się siarka. Wg. alergologów, kalafior zalicza się do warzyw nieuczulających. Jest warzywem lekko strawnym, bogatym w witaminy i składniki mineralne. 

Z całej główki spożywamy nie liście, lecz duży, zamknięty do wewnątrz kwiat. Można go jeść na surowo w sałatkach lub jako ugotowaną jarzynę w najróżniejszych potrawach. Polecamy zwłaszcza ugotowany kalafior polany jasnym sosem lub rozpuszczonym masłem.

h jak ... Hurma

Owoc ten wyglądem przypomina pomidor, a smakuje jak słodka śliwka. Podobnie jak pomidor, owoc hurmy jest prawdziwą jagodą. Najbardziej rozpowszechnione w uprawie i w ofercie handlowej są owoce hurmy występujące pod nazwą handlową kaki albo sharon. Hurma bogata jest w proteiny, tłuszcze, węglowodany, cukry, błonnik, sód, potas, witaminę A i C, ryboflawinę, żelazo, wapń, fosfor i selen.

Owoce te można spożyć na wszystkie sposoby: surowo, suszone, gotowane i kandyzowane. Można je pokroić w poziome plastry lub w kostkę, można też wyjeść miąższ łyżeczką z połówek owocu. Najlepiej smakują w połączeniu z sokiem pomarańczowym lub cytrynowym, jako dodatek do bitej śmietany lub gałek lodów. Owoce hurmy mają mało kalorii, 100 gram ma 73 kalorie. Występują dwie główne odmiany: 

jedna z dużą ilością taniny – garbnika o właściwościach ściągających i przeciw zapalnych. Dlatego owoc ten gdy jeszcze nie jest dojrzały ma cierpki smak, natomiast cierpkość znika, gdy owoc dojrzeje. Ich miąższ jest podzielony na przegródki z ośmioma jadalnymi pestkami 

druga bez taniny – owoc ten jest słodki i w dodatku nie zawiera pestek. Owoce tej odmiany nawet jak są niedojrzałe to są smaczne. Tę odmianę można najczęściej znaleźć na półkach sklepowych.

Owoc hurmy to bogactwo witamin A, C i błonnika. Oprócz tego zawiera rozmaite związki fotochemiczne wykazujące działanie przeciwutleniające - należą do nich m.in. proantocyjanidyna, epikatechina oraz kwasy - galusowy i p-kumarynowy. Liście tego owocu stosowane są do leczenia rozmaitych schorzeń: gorące okłady przykłada się w miejsce ukąszenia przez węże i na podrażnioną skórę, napój z gotowanych liści służy do obniżania ciśnienia, zmniejszenia krzepliwości krwi oraz leczenia nowotworów. Wyciąg z owocu hurmy silnie hamuje rozwój komórek białaczki i wywołuje ich apoptozę.U osób spożywających już niewielkie ilości tego owocu, zaobserwowano znaczne zmniejszenie poziomu ogólnego cholesterolu, cholesterolu LDL, trójglicerydów i nadtlenków lipidowych.

p jak... Pomidor

Pomidor składa się w 90% z wody i zawiera tylko 15-20 kalorii. Oprócz wody w pomidorze znajdziemy mnóstwo witamin i minerałów: 100 g pomidorów zawiera 20 kalorii, 0,9 g białka, 29 g węglowodanów, 1,5 g błonnika, 300 mg potasu, 21 mg fosforu, 13 mg wapnia, 11 mg magnezu, 3 mg sodu, 0,4 mg żelaza, 0,2 mg cynku, 600 mikrogramów witaminy A, po 0,06 mg witaminy B1 i B2, 0,7 mg witaminy B3 (PP), 0,11 mg witaminy B6, 27 mg witaminy C, 1,2 mg witaminy E, 28 mikrogramów kwasu foliowego.

Pomidory korzystnie wpływają na prawidłową pracę jelit, zmniejszają obrzęki, poprawiają wygląd skóry, obniżają ciśnienie krwi, zapobiega przeziębienią. Pomidory bogate są również w zbawienny dla zdrowia likopen. Jest to naturalny barwnik występujący w pomidorach, dzięki niemu mają one czerwony kolor.  Likopen jest antyutleniaczem, zapobiegającym działaniu wolnych rodników, które odpowiedzialne są za proces starzenia oraz uszkadzania komórek naszego ciała. Zmniejsza on ryzyko zachorowań na choroby nowotworowe aż o 1/3.

           

j jak ... Jabłko

Jabłko składa się z ok. 83 % wody, natomiast pozostałej części z małej ilości kwasów organicznych (jabłkowy, cytrynowy, chinowy, bursztynowy i inne), białka cukrów, w tym cukry proste: glukozę i fruktozę, substancje pektynowe, błonnik, witaminy i składniki mineralne, głównie fosfor, potas, sód, wapń, magnez oraz żelazo.

Zawartość składników jest zależna od odmiany, dojrzałości jabłka i wielkości jabłka. Zazwyczaj wczesne odmiany zawierają mniej cukrów niż odmiany później dojrzewające. O smaku jabłek decyduje nie tylko zawartość cukrów i olejków eterycznych, ale też stosunek ilości cukrów do kwasów organicznych. Zawartość kwasu jabłkowego waha się w granicach 0,3 – 0,7 %, zawartość kwasu cytrynowego 0,1%, w mniejszych ilościach występują kwasy chinowy, izocytrynowy, bursztynowy, glikolowy. Kwasom organicznym przypisuje się duże znaczenie dietetyczne, ponieważ działają na organizm alkalizująco. Składniki popiołowe stanowią 0,22 – 0,6%, najwięcej wśród nich jest potasu, fosforu, wapnia, sodu, magnezu i żelaza. Występują w połączeniach organiczno – mineralnych i są przez to łatwo przyswajalne przez organizm.

Jabłka zawierają witaminy: C, A, B1, B2, PP i B3. Jeśli chodzi o zawartość witaminy C owoce ziarnkowe zawierają jej znacznie mniej niż jagodowe. Najwięcej zawierają odmiany: Kronselska (26,6 mg w 100g miąższu), Królowa Renet (13,4 – 23,7), Piękna z Boskoop (14,7 – 19,4), Oliwka Żółta (10,6 – 15,3), Cesarz Wilhelm (14,9 – 16,4)

Jabłka odgrywają dietetyczną rolę w żywieniu. Witaminy chronią przed zbyt wczesnym starzeniem się, regulują wszystkie procesy życiowe, pomagają w walce z infekcjami. Należy pamiętać, że organizm ludzki nie potrafi gromadzić większych ilości witamin i dlatego zaleca się systematyczne ich przyjmowanie.

Kwasy organiczne działają odkwaszająco na organizm, co jest szczególnie ważne, gdy spożywa się dużo mięsa, tłuszczu, jaj i chleb przygotowywany na zakwasie.

Błonnik wpływa korzystnie na perystaltykę jelit i obniża poziom cholesterolu we krwi, podobne działanie mają pektyny, które wiążą w układzie pokarmowym szkodliwe związki. Większość odmian jabłek zawiera 0,9% pektyn w suchej masie.

Cukry i składniki mineralne występują w formach łatwo przyswajalnych przez organizm. Potas zwiększa napięcie mięśni, w tym mięśnia sercowego; wapń jest niezbędny do budowy kości i zębów; magnez ma działanie anty zawałowe; krzem jest niezbędny dla prawidłowego wyglądu włosów i paznokci; żelazo, jako składnik hemoglobiny wpływa na dotlenienie organizmu; inne składniki, jak siarka, miedź, cynk, nawet w śladowych ilościach są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu.

g jak ... Groszek zielony

Groszek to warzywo nie tylko bardzo odżywcze, ale także pełne dobroczynnych dla naszego organizmu składników. Zawiera dużo białka, tłuszczów, węglowodanów, dzięki czemu jego kaloryczność, jest o wiele wyższa, aniżeli w przypadku większości roślin uprawianych jako warzywo. Zawiera także kwasy organiczne, żelazo, mangan, potas, sód, magnez, fluor, jod, wapń, miedź, fosfor. Słodki młody groszek zielony to bogate źródło witamin: E, K, B1, B2, B6, C. Dzięki witaminom  A, C i E, zielony groszek neutralizuje wolne rodniki w organizmie, dzięki czemu zmniejsza ryzyko uszkodzenia żył, a co za tym idzie także zmniejsza poziom cholesterolu. W groszku występuje również luteina, która pomaga w walce ze zwyrodnieniem plamki żółtej oraz kataraktą.  Działa odkwaszająco na organizm, co wpływa na idealne utrzymanie równowagi kwasowo-zasadowej. Jako, że zielony groszek jest naładowany żelazem, jego regularne spożywanie redukuje zmęczenie i znużenie, wspomaga prawidłowe formowanie się komórek oraz niweluje ryzyko wystąpienia anemii. Błonnik pokarmowy zawarty w zielonym groszku utrzymuje prawidłowy system pracy układu trawiennego, a dzięki temu można kontrolować wagę. Błonnik uważany jest również za bardzo pomocny w walce z rakiem, obniżeniem poziomu złego cholesterolu, zapobiega zaparciom i dobroczynnie wpływa na pracę jelit. W zielonym groszku znaleźć również można sól kwasu foliowego (folian), który jest niezbędny w prawidłowej syntezie DNA wewnątrz komórek. Jeśli więc jesteś w ciąży spożywaj dużo zielonego groszku. Witaminy A i C pomagają zredukować ryzyko niemal wszystkich rodzajów raka, w tym raka płuc, raka odbytu, raka trzustki, piersi, prostaty, szyjki macicy, chłoniaka czy białaczki. Jedz więc nie tylko groszek, ale wszystkie pokarmy zawierające te witaminy. Spożywanie zielonego groszku przyspieszy również pracę systemu immunologicznego, wspomoże wzrok, doda energii i ustabilizuje poziom cukru we krwi. Doskonały do zup i sałatek. 

f jak ... Figi

Figa to jedna z najstarszych roślin uprawianych przez człowieka! Figa kształtem przypomina gruszkę o zielonej, brązowej lub fioletowej barwie. Jest jadalna zarówno na surowo jak i po przetworzeniu.

Figa jest wyjątkowo pokrzepiająca i odżywcza. Starszym ludziom pozwala dłużej zachować młody wygląd i zdrowie, młodym dodaje siły i wytrzymałości. W wielu kulturach figowiec i jego owoc są symbolami płodności i wiecznej młodości.Nam przeważnie suszone figi kojarzą się ze Świętem Bożego Narodzenia, dodane do wigilijnych potraw jako bakalie. Ale owoce te mają dużo szersze zastosowanie. Świeże figi zawierają od 15 do 25% glukozy i fruktozy, przeciwutleniacz witaminę C, witaminy z grupy B, witaminę PP oraz karoten. Są bardzo bogate w sole mineralne, zawierają  potas, wapń, magnez, cynk i fosfor. Figi są najlepszym źródłem wapnia spośród wszystkich produktów roślinnych. 100g tego owocu dostarcza tyle wapnia, ile jedna szklanka mleka, powinny więc spożywać je dzieci, osoby z osteoporozą oraz kobiety w okresie menopauzy.

Suszone figimają najwyższą pośród wszystkich owoców zawartość błonnika pokarmowego, dzięki czemu poprawiają perystaltykę jelit zapobiegając zaparciom, odgrywają ważną rolą w zapobieganiu nowotworom jelita grubego i piersi, a także przyczyniają się do obniżania poziomu cholesterolu we krwi. Figi to jeden z najlepszych środków przeczyszczających. Swoją skuteczność zawdzięczają dużej zawartości kwasów owocowych, pomocnych nie tylko przy zaparciach czy hemoroidach, lecz także przy schorzeniach wątroby i pęcherzyka żółciowego. Figi mają działanie odtruwające i odkwaszające organizm. Zawarty w figach cynk wspomaga funkcjonowanie układu hormonalnego. Figi to doskonały naturalny detox, zawiera więcej witaminy B6 niż większość owoców. Reguluje ciśnienie krwi i zmniejsza poziom złego cholesterolu, łagodzi bóle brzucha i wspomaga trawienie. Sok z fig to doskonałe źródło flawanoidów i polifenoli przeciwutleniaczy zwalczających szkody powstałe przez wolne rodniki. Naukowcy potwierdzili  że suszone figi posiadają silne właściwości antyoksydacyjne, które są związane z dużym stężeniem polifenoli. Przynajmniej część ze wspomnianych polifenoli ma właściwości przeciwnowotworowe. Figi dzięki ich zdolności do alkalizowania organizmu, mogą okazać się pomocne w rzuceniu palenia.

Posiadają właściwości wzmacniające i oczyszczające organizm. Figi mają działanie przeciwbakteryjne, wykrztuśne, wspomagają leczenie wrzodów żołądka. Z owoców figi produkuje się sok, który działa wzmacniająco na serce i naczynia wieńcowe, jest on także z powodzeniem stosowany w leczeniu anemii. Figi gotowane w mleku uśmierzają ból gardła i kaszel. Nalewka przyrządzona z fig, łagodzi duszności przy astmie.

Suszone figi to dla mężczyzn mających problemy z erekcją idealny afrodyzjak, poprawiający wytrzymałość seksualną, zawiera aminokwasy, które zwiększają popęd seksualny człowieka. Świeże, słodkie figi pobudzają nasz zmysł smaku. Figa to owoc niezwykły, grzeszny afrodyzjak jak i Biblijny symbol dobrobytu i płodności.

Najlepsze figi to te najbardziej dojrzałe, aromatyczne, miękkie w dotyku. Są bardzo zdrowe, smaczne, w kuchni uniwersalne. Figi nie wymagają specjalnego przygotowania, można je jeść w całości lub przekrojone na pół, na słodko, słono, gorąco i zimno. W towarzystwie śmietany, z miodowym sosem, orzechami, likierem, kawałkiem sera. Podane z serem mascarpone tworzą pyszny deserowy duet, w sam raz na eleganckie przyjęcie. Figi można spożywać na surowo, suszone, w kompocie czy też dodane, jako bakalie, do wyrobów piekarniczych, ciast i ciasteczek. Owoce przetwarza się na konfitury, dżemy i konserwy, są idealnym dodatkiem do dziczyzny lub wieprzowiny. Prażone i suszone figi stosuje się jako namiastkę kawy o lekko orzechowym smaku. Przepysznym rarytasem są suszone figi marcepanowe w whisky.

Figi mają bardzo delikatną skórkę, pamiętajmy by wybierać wyłącznie nieuszkodzone owoce, są  wyjątkowo nietrwałe, dlatego należy je spożyć jak najszybciej.

d jak ... Dynia

Dynia zawiera witaminy B1,B2,C,D,PP, kwas foliowy i dużą dawkę beta-karotenu (zwłaszcza pomarańczowa odmiana), mającego działanie antyutleniające, które z kolei przeciwdziała nowotworom i chorobom układu krążenia. Sok z dyni jest najlepszym połączeniem wapnia, żelaza, miedzi, fosforu, magnezu i potasu. Jedzenie dyni na pewno wzmacnia układ odpornościowy, pobudza trawienie, obniża poziom tłuszczów we krwi, pomaga zredukować tkankę tłuszczową, działa uspokajająco i pomaga w dolegliwościach nerek. Pamiętać należy także o pestkach bogatych w cynk i lecytynę,   olej zawierający specyficzny fitosterol o nazwie cucurbitasterol, sole mineralne wzbogacone fosforanami, błonnik, jak również niewielkie ilości enzymów, żywic, cukrów oraz związków białkowych. Medycyna ludowa od niepamiętnych czasów ceni sobie właściwości lecznicze nasion dyni. Używa ich przeciwko gliście ludzkiej czy tasiemcowi jelitowemu. Niektórych może zainteresuje wiadomość, że zawarte w pestkach dyni tokoferole (witamina płodności) posiadają działanie afrodyzjakalne.  

c jak ... Cukinia

To warzywo stanowi cenne źródło witamin i minerałów. Cukinia jest bogata w witaminy: B1, B2, C i PP, jest też cennym źródłem karotenu, czyli prowitaminy dla witaminy A, wapnia, a także potasu. To warzywo lekkie w dużym procencie złożone z wody, jest idealna dla osób, które chcą zrzucić zbędne kilogramy. Cechuje się niską wartością kaloryczną - 100 gram cukinii dostarcza organizmowi zaledwie 15-16 kcal! To warzywo, które umożliwia detoks i ochronę przed szkodliwymi dla naszego organizmu substancjami. Cukinia jest warzywem, nie dość że lekko strawnym, ma jeszcze zbawienny wpływ na procesy trawienia. Szczególnie polecić można ją osobom, które jedzą dużo „zakwaszających” produktów, takich jak np. mięso i cytrusy, dlatego, że posada ona właściwości odkwaszające. Cukinia jest idealna dla osób, które cierpią na nadkwaśność i zgagę czy dolegliwości refluksowe.

b jak ... Banan

Owoce Bananu ścina się jeszcze zielone, następnie oczyszcza się je z warstwy lateksu, naturalnej gumy produkowanej przez skórkę, która przyspiesza dojrzewanie bananów. W bananach zielonych stosunek skrobi do cukrów wynosi 20:1, podczas gdy w żółtych proporcje są całkowicie odwrócone i wynoszą 1:20. Banany zawierają wszystkie niemal składniki, niezbędne dla rozwoju organizmu człowieka. Każde 100 gramów tego owocu dostarcza 100 kalorii, a suszone banany mają wartość kaloryczną wyższą niż wołowina, gdyż w ich masie znajduje się 22–25 procent skrobi, która w procesie dojrzewania zamienia się w łatwo przyswajalny cukier. Banany dostarczają większość potrzebnych dla zdrowia minerałów w dostatecznych ilościach – a więc wapnia, fosforu, fluoru, magnezu – oraz licznych witamin, takich jak C, B1, B2, B12, A, E. Banany zawierają również nieco witaminy D, bardzo istotnej w tym całym zestawie, ponieważ ma ona właściwości wiązania bananowego wapnia w organizmie ludzkim. Odkryto ostatnio, że w bananach znajdują się także związki hormonalne, jak serotonina i norepinefryna, będące regulatorami ludzkiego systemu nerwowego. Czarne plamki na skórce banana nie są oznaką psucia się owocu. Najsmaczniejsze i najpożywniejsze odmiany mają właśnie skórki z czarnymi plamkami, co nie ma żadnego związku ze stanem owocu. Do natychmiastowego spożycia należy wybierać owoce dojrzałe, szczególnie jeśli przeznaczone są dla dzieci lub osób chorych. W tych bananach skrobia przekształcona jest już w cukier, co zresztą następuje również przy dojrzewaniu owoców zielonkawych w warunkach odpowiedniego przechowywania ich w domu.

a jak..... Arbuz

W miąższu arbuza znajduje się ok 92% wody, reszta to węglowodany i błonnik pokarmowy. Arbuzy mają też trochę witamin i soli mineralnych, takich jak: beta-karoten(witamina A), kwas foliowy, witamina C, kwas pantotenowy i w mniejszym stopniu witaminy: B1,B2,B3,B6 oraz minerałów: wapnia, magnezu, fosforu, potasu, sodu i w mniejszym stopniu miedzi, żelaza i cynku.  Arbuzy są niezwykle orzeźwiające i doskonale gaszą pragnienie. Dzięki zawartości kwasu jabłkowego i cytrynowego arbuz ma słodki i orzeźwiający smak. Ten owoc to także bogate źródło likopenu i glutationu, cennych przeciwutleniaczy oraz    cytruliny stymulującej odporność. Arbuzy mają też słabe działanie przeciwbakteryjne i przeciwzakrzepowe. Dzięki dużej zawartości wody arbuz działa moczopędnie i oczyszcza organizm z toksyn. Miąższ i sok z arbuza zaleca się podawać chorym w stanach podgorączkowych. Jest też skuteczny w leczeniu obrzęków spowodowanych zaburzeniami pracy serca i nerek. Ze względu na niską zawartość cukru i niski ładunek glikemiczny arbuzy mogą być spożywane przez diabetyków. Sok z arbuza wpływa tonizująco na cerę, zawarte w nim enzymy działają ściągająco, dlatego używany jest także jako naturalny środek przeciwzmarszczkowy i oczyszczający. Dobre efekty daje wcieranie soku z arbuza w skórę wokół oczu, albo okłady z plastrów tego owocu na twarzy i szyi. Pomaga przy leczeniu stanów zapalnych skóry i zajadów. Kupując arbuzy, należy sprawdzić, czy owoc jest dojrzały i dobry do spożycia. Najczęściej kupujący pukają w jego skórę gdy wydaje głuchy dźwięk, to znaczy, że jest dojrzały i słodki. Arbuzów nie można zbyt długo przechowywać. Jeżeli mamy zamiar przechować arbuza, to najlepiej w całości (jeśli nie jest zbyt dojrzały, może leżeć nawet kilkanaście dni), a pokrojone kawałki - owinięte folią w lodówce (maksymalnie 3 dni). Pokrojone kawałki powinno się kupować tylko pod warunkiem, że sprzedawca podzielił owoc przy nas. Zbyt długo leżące przekrojone arbuzy mogą szybko się zepsuć. Arbuzy doskonale nadają się do deserów, sałatek.